Pagina's

zaterdag 26 januari 2013

Hemelkaart gecodeerd met dubbele informatie

In de tempel van Dendera (Egypte) is een ronde dierenriem te bewonderen. Deze is te vinden op het plafond van de middelste oostelijke kapel op het dak. Over de ouderdom van de tempel en de dierenriem verschillen de meningen. Vanaf het begin heeft de geschiedenis ervan me geboeid. Na het lezen van het boek De astrologie van het oude Egypte van Albert Slosman (1985) was mijn belangstelling gewekt en volgde mijn eerste kennismaking met de plek tijdens een groepsreis langs de Nijl. In de jaren daarna kwamen er meer boeken in huis die een link hadden met de plek en de zodiak. Die zodiak bevat bijzondere informatie over de tijd waarin Atlantis onder de golven verdween, maar geeft tevens aanwijzingen over de tijd waarin we nu leven.



Papyrus van de dierenriem
Mijn eigen afbeelding is gekleurd en daarom moeilijk te gebruiken voor het aanwijzen van details. De tekening hieronder heb ik gekopieerd uit het boek Egypt, Child of Atlantis van John Gordon (2004) en is gemaakt door Lucie Lamy voor het boek  The Temple of Man van Schwaller de Lubicz. De dierenriemtekens zijn door mij rood omcirkeld.


Bron afbeelding: Boek Egypt, Child of Atlantis blz. 214

Samenvattend is de mening van de deskundigen dat de huidige dierenriem dateert van rond de eerste eeuw BCE. 'The tempel dates back to the Middel Kingdom, but its present state is dated around the first century BC' (Magli blz. 86). Huub Pragt schrijft: 'De ronde zodiak toont de gehele zichtbare Egyptische sterrenhemel rond het jaar 50 v.Chr. De voorstellingen van de meeste sterrenbeelden zijn echter veeleer in Mesopotamische dan Egyptische stijl aangebracht' (blz. 46). Slosman is van mening dat de hemelkaart heel exact de stand van de sterren in juli 9792 vóór onze jaartelling aangeeft (blz.12). Hij baseert zijn uitspraak mede op de hiërogliefen die op de muren van de tempel zijn aangebracht. Deze hemelkaart zou ingevoegd zijn in versie die we kennen uit de tijd van de Ptolemeeën (blz.131). De dierenriemtekens lopen in een spiraal van buiten naar binnen, beginnend bij teken Leeuw en eindigend bij het teken Kreeft (blz. 214). De spiraal loopt met de klok mee, dus in tegengestelde richting die we kennen vanuit de horoscooptekening. 'De voorzijde van de Leeuw symboliseert een nieuw tijdperk dat onmiddellijk na de grote ramp in het sterrenbeeld Leeuw aanving' (Slosman, blz. 141). Norman Locker citeert in zijn boek de astronoom Biot: '(...) however true it might be that the circular zodiac had been sculptured in the time of the Roman emperiors, still it certainly referred to a time far anterior; and he suggested that we have in it sculptures reproducing very old drawings, which had been made long before on parchment or on stone (blz. 139). Het tweede dat opvalt is dat alle tekens min of meer aansluiten in deze spiraal, behalve het teken Vissen en het teken Waterman. Het 'gat' tussen deze twee tekens zou een aanwijzing zijn voor de overgang van het Vissentijdperk naar het Watermantijdperk. Tussen de twee zwemmende vissen is een vierkant te zien, symbool voor het sterrenbeeld Pegasus, dat in werkelijkheid op deze plek aan de hemel staat. Of heeft dit vierkant een andere betekenis?



Bron afbeelding: website John Lash


De plaat hierboven vind je op de site van John Lash met erboven een uitleg waarom dit onderdeel van de zodiak iets vertelt over de huidige tijd. De zodiak vertelt ons hiermee twee belangrijke dingen: 1: Degene die de schijf ontwierp had kennis van de precessie en laat deze beginnen bij het teken Leeuw. 2: Degene die het ontwerp maakte geeft de overgang aan van het teken Vissen naar Waterman, vooruitlopend op de tijd waarin we nu leven.


In deze tekening hierboven zijn door mij met blauw drie figuren in het midden omcirkeld: de hippo, de jakhals en de dij van de stier. Ze vertegenwoordigen de circumpolaire sterrenbeelden volgens de traditionele meningen. In het boek Hidden Records van Wayne Herschel (2003) wordt een alternatieve kant van de dij van de stier belicht. Hierover bericht ik een andere keer.

Bronnen:
De astrologie van het oude Egypte - Albert Slosman (1985)
Mysteries and dicoverys of archeoastronomy  - Giulio Magli (2009)
De sterren boven Egypte - Huub Pragt (2006)
The dawn of astronomy - J. Norman Lockyer (2006)
Egypt, Child of Atlantis - John Gordon (2004)

P.S. Het is nu ook mogelijk om de berichten van dit blog via email te volgen.